29+

Home  >>  blog  >>  29+

29+

3
apr,2016

1
  blog
de taart

de taart

Afgelopen donderdag was ik jarig. Als een echte Antilliaan nam ik die dag vrij. Want we werken niet op onze verjaardagen, we genieten! Natuurlijk zou ik als het nodig zou zijn de telefoon opnemen als ik werd gebeld door het werk maar echt mails afhandelen en beleidsstukken schrijven? Ik dacht het niet.

Plannen had ik niet echt want jarig of niet, als je een ouder bent gaat het leven gewoon verder. Dus stond ik die ochtend op zoals alle andere ochtenden en maakte ik mij klaar om de kinderen school-klaar te maken. Mijn man en mooie kinderen feliciteerden mij, gaven mij een dikke knuffel en ik bracht ze naar school. Donderdagen zijn normaliter werkdagen voor mij maar aangezien ik deze dag thuis zou zijn hoefden mijn kinderen niet naar de overblijf. Alleen dat al was een feest voor mijn kinderen.

Hoe dan ook, ik had mijn kinderen netjes op tijd afgeleverd op school. Ik liep weer naar huis en dacht: en nu? Niksen kan niet als je jarig bent dus pakte ik mijn sporttas en ging sporten. Echt waar! Ik liep de sportschool binnen, werd gefeliciteerd (leuke welkom) en deed mijn ding! Na een uur stapte ik weer in de auto (eigenlijk een no-go om met de auto naar de sportschool te gaan maar ik ga er verder niet op in) en reed naar de supermarkt. Want ondanks dat het mijn verjaardag was mochten mijn kinderen verzinnen wat zij die avond wilden eten. Het werd pannenkoeken. Maar geen gewone in de supermarkt gekochte pannenkoeken, nee, zélf gemaakte pannenkoeken. Even hard werken dus. Ik kocht alles wat ik nodig had en kocht ook de ingrediënten om die avond samen met mijn man te kunnen gourmetten.

sporten op je verjaardag

sporten op je verjaardag

Toen ik alle boodschappen in de auto had geladen, reed ik naar de stad om een taart te kopen, liep ik naar Kruidvat om nog wat andere spullen te kopen én kocht ik een lot. Je bent Antilliaan of je bent het niet. En daarna liep ik om 11:02 mijn woonkamer weer binnen. Ik had dus precies 58 minuten voor ik weer op het schoolplein moest staan. Ik laadde alle boodschappen uit en plofte ongeveer een kwartier later op de bank met een bak thee. Te weinig tijd om een hele Scandal aflevering af te kunnen kijken.

Vijftig minuten later stapte ik de deur uit om de kinderen op te halen van school en binnen twintig minuten was ik weer thuis. Ik maakte tosti’s voor de kinderen en toen zij gegeten en gedronken hadden, begon ik met het maken van de pannenkoeken. Ik propte nog net een pannenkoek in mijn mond toen ik de deur achter mij dicht deed om ze drie kwartier later weer naar school te brengen. Een kwartier later was ik weer terug en sportmaatje J. was er vijf minuutjes later. Toen kon ik eindelijk rustig zitten voor een uurtje terwijl ik met haar aan het babbelen was onder het genot van een bak thee. En een heerlijk stuk gebak natuurlijk (al had ik die ochtend gesport maar ik weet waar ik het voor deed). En toen was het weer tijd om de kinderen op te halen van school. Ik liep weer met ze naar huis iets voor half vier. Ze mochten een stuk gebak (hoera, het is feest!) en wat lekker drinken erbij en ze stormden daarna naar buiten. Voor even maar hoor! Intussen werd ik even gebeld door het werk en moest ik toch mijn laptop aandoen om een mailtje te sturen naar een collega. Toen ik dat had gedaan, logde ik direct weer uit. Intussen belde zusje lief uit Curacao om mij te feliciteren! Zo leuk.

Toen was het tien voor vier en moest zoonlief voor het eerst naar de kinderfysiotherapeute. Omdat hij volgens de juffen groot en ietwat onleesbaar schrijft en zijn pen echt bijzonder verkeerd vasthoudt. Het laatste herken ik heel erg. Ik ben al wat ouder en hou mijn pen nog steeds bijzonder vast. Om vier uur waren we bij de fysiotherapie en werd ik als moeder ondervraagd en mocht zoonlief een testje te doen. Een half uur later stonden wij weer buiten en reed ik een paar dorpen verderop naar judo. Want ja zei ik tegen mijn kinderen, judo gaat gewoon door. Ook als mama jarig is. Een uurtje judo en één werktelefoontje later nam ik ze weer mee naar huis. Intussen had mijn broer mij ook gebeld uit Miami om mij te feliciteren dus dat was ook wel leuk. We gingen weer naar huis waar mijn man op mij aan het wachten was en om mij mijn cadeau te laten zien! Het viel in goede aarde en ik was erg gelukkig. Al was ik dat gelukkig ook al voor ik mijn cadeau kreeg. Ik gaf mijn kinderen pannenkoeken en een uur later moesten ze weer naar bed. Als uitzondering mochten ze die avond op ons bed in slaap vallen en nadat wij zoonlief naar bed hadden gebracht, gingen mijn man en ik gourmetten. Het was weliswaar half negen in de avond maar het blijft gezellig. En gemakkelijk want het is voor ons een avondje uit in je eigen huis, terwijl onze kinderen veilig in hun eigen bedje slapen én ik in mijn eigen onesie op een date ben met mijn man. Hoe ideaal!

blij met mijn cadeau: veiliger bellen dankzij mijn nieuwe autoradio én MP3'tjes kunnen afluisteren. Helemaal blij..

blij met mijn cadeau: veiliger bellen dankzij mijn nieuwe autoradio én MP3’tjes kunnen afluisteren.

Toen we klaar waren met gourmetten en babbelen kroop ik naast mijn man op de bank in de hoop samen een leuke film te kunnen kijken. Ik ging lekker naast hem liggen en binnen een kwartier vielen mijn ogen dicht. Ik schrok wakker omdat mijn man opeens in één keer opstond met de mededeling dat hij even naar zijn neef ging. Neef C. is één van zijn beste vrienden en is net op zichzelf gaan wonen. Dus tegenwoordig gaat manlief vaker naar neef C. toe dan dat neef C. bij ons komt. Hoe dan ook, ik las wat app’s die mijn man naar neef C. had gestuurd en daar stond iets in de trant van: “ik kan het niet maken om op haar verjaardag weg te gaan… Ze is in slaap gevallen er is hoop” tot aan “ik ben onderweg”. Ik gaf mijn man een zoen, wenste hem veel plezier en viel weer in slaap op bank.

Afgelopen donderdag was ik jarig. Ik werd 29+. Ik heb genoten maar vooral ook een dag gehad als geen ander. Namelijk, een gewone dag uit het leven van een moeder. Volgend jaar hopelijk weer een leuke verjaardag maar als het mag, graag iets rustiger.

One Comment so far:

  1. jantien schreef:

    Haha heerlijk om te lezen want het is zo herkenbaar. Gr.jantien

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *