Jezelf durven zijn

Home  >>  blog  >>  Jezelf durven zijn

Jezelf durven zijn

21
nov,2015

0
  blog

Mijn man en ik zijn gezegend met 2 gezonde kinderen. Met heel verschillende karakters. Over mijn dochter heb ik al veel geblogd, zij is eigenlijk de inspiratiebron geweest dat ik met het bloggen begon, we maken zoveel mee met haar dat ik soms het gevoel had dat mijn hoofd te vol zat met haar avonturen. Schrijven is mijn passie en uitlaatklep en door 1 en 1 bij elkaar op te tellen werd bijna een jaar geleden de blogsite ikbenouder.nl geboren.

Maar ik heb ook een zoon. Die is qua karakter het tegenovergestelde van zijn zus. Zoonlief is rustig, vermaakt zichzelf urenlang en heeft een rijke fantasie. Zijn zusje daarentegen is druk (erg druk), weet nooit wat ze moet doen en is wel creatief maar omdat ze niet weet wat ze wil en kan doen kan ze haar creativiteit niet altijd een plek geven. Over mijn zoon heb ik al jaren geleden tegen mijn man gezegd dat hij een weerbaarheidstraining moet volgen. Nu ik op mijn werk steeds meer te maken krijg met weerbaarheidstrainingen en sociale vaardigheidstrainingen voor kinderen begin ik ook steeds meer te twijfelen. Heeft onze zoon wel baat bij een weerbaarheidstraining?

Op de jaarlijkse tien minuten gesprekken is het standaard een vraag van mij naar zijn leerkrachten toe: hoe is hij op school? Heeft hij vriendjes/vriendinnetjes? Is hij geliefd bij zijn klasgenootjes? Wordt hij gepest? De leerkrachten ontkennen niet dat hij stil is maar zien een heel sociaal jongetje die anderen (ook leerkrachten) heel graag helpt. Maar zien ook een jongetje die niet gepest wordt en zelf met de drukste en stoutste jongens/meisjes in de klas om kan gaan. Zijn tafeltje wordt vaak naast die van de drukste kindjes gezet en het gaat altijd goed. Ze zien ook wel een jongetje die het heel graag goed wilt doen en daarom hoge eisen aan zichzelf stelt. Hij kán het wel maar moet dat zelfvertrouwen meer voelen en krijgen. Wellicht heeft hij toch enkele perfectionistische genen van zijn moeder geërfd?

Wij zien een jongetje die alles goed vindt. En zijn soms angstig dat dit ten koste van zichzelf gaat. Ik heb het jarenlang verward met het niet hebben van zelfvertrouwen. Maar een jaar geleden besefte ik dat hij gewoon veel goed vindt en zich weinig druk maakt om ‘onbelangrijke’ zaken. Wilt een vriendje een legopoppetje die hij al in tweevoud heeft? Prima hoor, je mag het hebben. Wilt een vriendje liever buiten spelen dan binnen aan de Lego? Sure, why not. Hij vindt veel goed en dit heeft weinig te maken met dat hij over zich heen laat lopen (wat ik wel altijd dacht).

Maar een andere eigenschap van onze zoon, waar mijn man en ik heel trots op zijn is het zichzelf durven te zijn. Hij staat zo dicht bij zichzelf en heeft schijnbaar zoveel vertrouwen in zichzelf dat hij het gewoon durft! Iets wat de mens van de kindertijd naar volwassenheid schijnbaar loslaat en vergeet.

Mijn zoon heeft een rijke fantasie: als hij ergens mee speelt neemt hij deze rol serieus. Hij wórdt de persoon die hij op dat moment speelt. Dit kan een Lego karakter zijn maar ook een tovenaar of een bodyguard. En hij durft anderen dit ook te laten zien.

Ik neem jullie bij deze graag mee in de wereld van onze zoon.

Sinterklaas en zusje piet 14-11-2015

Sinterklaas en zusje piet
14-11-2015

Zoals ik eerder al schreef, is hij creatief. Hij houdt enorm van de natuur en maakt zich ook zorgen om hoe snel bomen worden omgekapt. Hij respecteert de natuur en alles erom heen. Zo had hij laatst een prachtig blad gevonden. Een blad die wat aan de grote kant was. Hij nam het blad mee naar binnen en ging aan de knutsel. Hij prikte er voorzichtig 2 gaten in en bond er een zilveren lint omheen. Ik moest een knoop maken en voilà, meneer had een prachtige hoofdtooi van 1 blad. Het blad ruste op zijn voorhoofd. Hij vond het blad zo mooi dat hij er de hele dag mee liep. Op zijn hoofd welteverstaan. De volgende ochtend moest hij naar school maar dat blad moest ook mee. Op zijn hoofd. Ik probeerde nog te vertellen dat het blaadje wel erg delicaat was maar het mocht niet baten. Hij zette het voorzichtig op zijn hoofd en terwijl hij het schoolplein opliep keek iedereen hem aan. Het bijzondere was dat niemand hem uitlachte. Niemand! De juf gaf hem bij binnenkomst in de klas een hand en complimenteerde hem op zijn hoofdtooi. Alle kinderen kwamen om hem staan om te vragen wat hij op zijn hoofd had en waarom. Zijn antwoord was zoals het was: ik heb een blad op mijn hoofd omdat ik het mooi vind. Van de juf mocht hij het de hele schooldag op zijn hoofd houden en niemand die ernaar omkeek. Ik was zo trots.

ik mocht Sinterklaas meenemen op de fiets.  14-11-2015

ik mocht Sinterklaas meenemen op de fiets.

Als Sinterklaas zijn eerste voet op zijn stoomboot zet in Spanje hebben onze kinderen het intuïtief al aangevoeld. Elke Sintcel in hun lijf wordt wakker en zoonlief schiet in de Sint modus. Zijn vader maakt een prachtige mijter van dik rood papier en onze zoon maakt het af met een geel kruis. Hij pakt uit de dekenmand een rode fluwelen IKEA kinderdeken en pakt uit de keukenla een huishoud clip, zo eentje waarmee je een zakje kan dichtbinden en voilà een mantel is geboren. Dit jaar moest mijn man zijn karate stok eraan geloven: die werd van de slaapkamer afgehaald en met aluminium folie werd er een staf van gemaakt. En Sinterklaas was geboren. De hele dag zit hij in zijn rol en deze rol neemt hij enorm serieus. Het is dat hij van ons zo niet naar school mag maar hij mocht van ons zo wel naar de Sinterklaas intocht. Enorm veel bekijks had hij, alleen al op de fiets richting de haven. De pieten verwarde hem met de echte Sint en hij liep zo met ze mee op de kade zodat alle andere kinderen hem konden bewonderen. Toen de Sint langsliep zei hij : “dag Sint” en de Sint zei: “dag Sinterklaas”. Mijn man en ik glunderden van oor tot oor.

 

politie agent op 21-11-2015

politie agent op 21-11-2015

Vandaag is hij politieagent en ondanks dat we in een indoor speeltuin zijn heeft hij zijn politiepet op, heeft hij een Lego StarWars zwaard mee en een band om zijn middel zodat hij eventuele bekeuringen kan uitschrijven. Ook hier zie ik kindjes naar hem kijken maar zegt niemand wat.

Wij zijn trots op mijn zoon. Trots dat hij durft zichzelf te zijn en het de normaalste zaak van de wereld vindt. Omdat het ook de normaalste zaak van de wereld is en moet zijn en het niet moet uitmaken wat anderen van je denken. Schijnbaar hebben wij als ouders deze geweldige les niet aan hem moeten leren want hij doet het gewoon. En daardoor leer ik als moeder ook weer van. Ik leer dat het okay is om jezelf te laten zien aan anderen, dat je in jezelf moet blijven geloven, en het niet uitmaakt wat anderen van je zeggen.

Je bent wie je bent en als het je niet bevalt, dan zoek je maar een andere vriend. In de tussentijd blijft mijn zoon de ene dag politieagent, de andere dag een Star Wars figuur, een jongetje met een blad op zijn voorhoofd of Sinterklaas. Je bent wie je bent en dat is het mooiste wat er is.

favoriete Michael Jackson hoed en Star Wars gear

favoriete Michael Jackson hoed en Star Wars gear

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.